Foske

Op 8 juni 2014, Wiep lag nog bij te komen van de bevalling, wist ik het gelijk: pup nummer 5 blijft hier. Foske is haar naam.

Op vele fronten staat Foske voor een keerpunt in mijn leven. Ze is mijn trouwe adjudant, mijn queen bee. Na mij heeft ze al vanaf heel jonge leeftijd de leiding over de roedel. Ze houdt de roedel letterlijk bij elkaar door te herderen, lost conflicten op en staat me in alles bij.

Van pup af train ik met haar en na een jaar wees iemand me op jachttraining. Het appel was door de training al goed, maar van apporteren wisten we allebei nog niets. Omdat ik dus vrij laat hiermee begon, kostte het wat meer moeite dan nodig had geweest. Toch was Foske nog maar net 2 toen we al het eerste KNJV B-diploma behaalde! Kort erna begonnen we ook met zweetwerktraining en dat resulteerde in 2017 in een zweetwerkkwalificatie op een F-spoor. Ze won de wedstrijd met een dikke U. Leuk allemaal, maar praktijkjacht vond ze het allermooist. Vond? Verleden tijd? Ja, helaas.

In 2018 is ze gedekt door Jannes, een bejaagde reu, en op 29 april 2018 is ze bevallen van 8 gezonde pups. Na de puppenperiode is Foske helaas ziek geworden (meer hierover zie Toxoplasmose). Niets erfelijks gelukkig, maar wel zodanig serieus dat ze hoogstwaarschijnlijk niet meer terugkeert in het jachtveld. Belangrijkste is nu dat ze vrolijk en blij is, en pijnvrij mee kan hobbelen met de rest. Eeuwig zonde blijft het wel, want ze werkt nog steeds heel graag en mocht toch gerust een van de betere jagers van het ras genoemd worden.

Geef een reactie