Jeppe behaalt grade 3 van The Gundog Club, UK met een uitmuntend

doorWerkendeWetterhounen

Jeppe behaalt grade 3 van The Gundog Club, UK met een uitmuntend

Vandaag hebben Jeppe en ik examen bij Christel Holtrop, de enige assessor van The Gundog Club, UK in Continentaal Europa. Er zijn 6 grades (niveaus) en gezien het niveau waarop we trainen had ik bedacht dat we wel gelijk voor grade 3 kunnen gaan in plaats van starten bij 1.

Op papier zag het er al indrukwekkend uit, maar vandaag in de praktijk ben ik nog meer onder de indruk. Deze test is op het gebied van gehoorzaamheid veel omvangrijker dan een SJP en veel praktijkgerichter. Qua niveau is het lastig te vergelijken want grade 3 bevat al een blinde lijn en een cast, en voor de markeerapporten en het waterapport zijn de afstanden groter dan bij een SJP B. Wat vooral ook anders is, is dat we alle proeven achter elkaar doen en de hond gedurende de gehele test los is en daar gedurende de gehele test op beoordeeld wordt. Dit vraagt veel meer en veel langer focus van Jeppe en mij.We starten met de onderdelen gehoorzaamheid en dat gaat hartstikke goed. We behalen 77 van de 80 punten. Dan de apporteerproeven. De eerste markeer kan beter, Jeppe is even aan het dralen. De tweede markeer en het waterapport gaan super. Bij de blinde lijn loopt een kerel met een lichte jas door het veld en dat geeft teveel afleiding. De proef mag over, maar dan vliegen er ganzen over. Lastig voor een hondje dat vol in de schadebestrijding zit. Toch gaat het nu goed. Als laatste de cast. De vermoeidheid begint toe te slaan, of beter: de focus begint na al die tijd pieken nu wel af te nemen. Het heelwork vraagt meer aandacht, en na het casten zoekt ze in de bosjes in plaats van mijn lijn te volgen. Ik moet corrigeren en roep daarbij een keer ‘nee’. Daarvoor krijg ik terecht een strafpunt, want force free werken staat hoog in het vaandel bij The Gundog Club!

Al met al behalen we 88 van de 100 punten voor de apporteerproeven. Totaal dus 165 – 1 strafpunt = 164 punten van de 180. We behalen daarmee grade 3 met de aantekening DISTINCTION, oftewel uitmuntend.

Deze manier van ‘proeven lopen’ is enerzijds veel minder stressvol voor handler en hond qua setting, en anderzijds veel intenser dan een SJP qua duur, focus en niveau. Ik ben er zeer over te spreken en ga zeker door voor grade 4, 5 en 6. Maar eerst even genieten van het feit dat Jeppe (na de hond van de assessor, maar dat hoort bij haar rol 😉) de hoogst gediplomeerde jachthond van Nederland is bij The Gundog Club, UK. Ik ben trots op mijn meisje!

Hartelijk dank Christel (www.waterdogs.eu) en helpers!

PS: voor degenen die meer context willen hebben, zie hier mijn interview met Christel in De Jachthond https://www.werkendewetterhounen.nl/artikelen/

doorWerkendeWetterhounen

Jeppe behaalt SJP-B diploma!

In alle vroegte op naar Arnemuiden voor de eerste SJP van het seizoen. We beginnen met A/B. Het volgen gaat redelijk, wel even neus aan de grond. Uitsturen is een vreemde, uit de richting van het schot, en kost dan ook een extra commando. En ik moet nog eens doorzetten omdat er pas bemest is. De grond is interessanter. Ik moet genoegen nemen met een 8 en een 7, en dat doe ik ook gezien de cijfers van de anderen. Niemand uit de groep haalt hier twee tienen.Dan proef H, over water. We staan bovenop een hoog en steil talud, beneden een breed water met flinke keien op de bodem langs de rand, aan de overkant weer een hoog en steil talud en dan grasland en wat begroeiing. Jeppe blijft even hangen op de keien en ik geef een extra commando. Verder werkt ze netjes tot ze de eend heeft. Ze moet poepen 🙄, maar blijft de eend goed vasthouden. Nog een extra commando omdat ze wil omlopen en dan heb ik een 6. Slordig dit 😞. Op naar E, apport uit diep water. Dat gaat werkelijk vlekkeloos, mooie proefopstelling ook, een 10. We gaan naar C/D, blijf uit zicht en kort apport. Jeppe ligt als een huis, wandelt daarna zonder commando’s strak naast me naar het paaltje voor het apport, rent heen en terug en levert perfect af. 2x 10. Bam, goed voor het vertrouwen! Fijn ook dat ze wild en dummy’s door elkaar kan apporteren; had met Foske niet gelukt.

Nog twee proeven, eerst G, markeer. Leuk om mijn oude trainer weer te zien, hij is hier keurmeester. Een mooi veld, met perfect zicht op de kraai. Jeppe is supersteady, net als bij de E-proef. Wel jammer dat de kraai nogal slapjes vlak voor de voeten wordt geworpen. Was ik er net vanaf dat ze naar de helper toetrekt, nu doet ze het weer. Het is ook te verleidelijk, zo dichtbij. Het kost 2 commando’s om haar bij me te krijgen en ik moet het met een 6 doen. Prima, terecht. En dan… zou het? De laatste proef, F, verloren zoek. Bij aankomst denk ik ‘waar is het bos?’ Ik zie alleen maar bramenproppen. Ik ben toch niet op een Spaniël Working Test? Het is toch echt hier. We gaan het zien. Ik stuur Jeppe uit en voetje voor voetje gaat ze er doorheen. Eenmaal er doorheen zoekt ze actiever en dan helemaal achterin het veld vindt ze het konijn. Nu terug, even de weg zoeken, aan het eind vindt ze een betere route en komt uit bij een helper achter me die lekker in een luie stoel zit. Dat is té aantrekkelijk voor Jeppe dus ik heb weer een extra commando nodig en dan krijg ik toch nog die perfecte afwerking die ik de hele dag al zie. Ik krijg een 7.

Jeppe’s eerste B, 64 punten. Ik ben ontzettend trots op haar! Er zit zeker meer in, komt wel goed!

doorWerkendeWetterhounen

Schadebestrijding

In de afgelopen weken mocht ik voor het eerst mee op schadebestrijding. Eerst bij een jachthouder op de duiven en kraaien, en daarna bij een andere jachthouder op de ganzen. Een verslagje.

Eerst de duiven en kraaien dus, eind juni. Zo anders dan een kleinwildjacht, maar Jeppe heeft al snel door dat er iets bijzonders gaat gebeuren. Zodra ze het geweer ziet, is ze direct hyperalert. We zitten op een mooie plekje op de wind, zodat het ondanks de warmte toch goed te goed is. Er vliegt weinig, en dat wat er vliegt, komt te snel en te ver over. Ze reageert super op de kraaiengeluiden op de telefoon, en op de schoten uit een naburige jacht. Bij ons is er helaas voor haar niets te schieten. Hoort er ook bij. Jeppe vindt het maar stom, wil aan de slag, en laat van spanning een keer een blafje los. Verder is ze erg rustig, en piepen doet ze al helemaal niet. Ondanks dat er niets te werken valt, is dit een leerzame en mooie ervaring, in alle rust en vertrouwen bij een bekende, dat is fijn. Hartelijk dank!

Dan op de ganzen, medio juli. Om 4:30 ben ik op de afgesproken plek. Nog even met de auto door, installeren, lokkers plaatsen en iets voor 5:30 zitten we, geweer en ik. De jachthouder zit iets verderop. Binnen 1 minuut heeft hij al een gans, dat belooft wat! Even later komt hij bij ons zitten. Fijn om nader kennis te maken. Het is prachtig weer om te zitten, maar zo windstil dat de ganzen weinig vliegen. Hier en daar een koppeltje van twee of drie, een keer een wat groter koppel. Jeppe gedraagt zich prima, is ook stil, totdat een koe haar wat al te indringend aankijkt, ze slaakt een gil. De jager naast me verschiet ervan. In de verte horen we schoten van de anderen en intussen begint ze wat ongeduldig te worden. Dit langdurig stilzitten kent ze niet, ze moet juist altijd hard werken voor het schot. Dan eindelijk een schot, gans neer en Jeppe vliegt erop af. Ai, hij beweegt! En de vleugel flappert! Ze vindt het maar nix, en toch -na wat aanmoediging- komt ‘ie binnen. Ze heeft ‘m alleen wat onhandig opgepakt; goed voor de filet denk ik dan maar. Het luchtruim blijft weer even leeg, op wat kraaien, duiven en eenden na. Dan gaat het eindelijk wat waaien en komen er wat ganzen los. Er komt een koppel van achteren. We duiken het riet in en ik gooi snel een camo-net over Jeppe die grotendeels wit is. Schot, en neer. Jeppe vliegt door de sloot, weiland op en verrek, deze leeft ook nog. Ze bekijkt hoe ze het aan moet pakken en dan wandelt hij weg. De jager besluit tot een vangschot. Ik fluit haar in; ze luistert gelukkig prima. Nog een schot, en dan is het klaar. Weer door de sloot, lekker afkoelen met dit weer. Gans oppakken gaat nu al een stuk vlotter. Met gans door de sloot gaat ook goed, mooi binnen!

Het was een prachtige ervaring. Het moet wel beter, en Jeppe kan beter. Toch ben ik voor deze eerste keer, nieuw gezelschap, nieuwe setting en warme ganzen dik tevreden! Hartelijk dank jachthouder voor deze kans! Zoals ik wel vaker zeg: niets mooier dan met je Nederlandse jachthond in de Nederlandse polder jagen.

doorWerkendeWetterhounen

Wetterhoun op site Hunting.be

Vanwege mijn jachtopleiding stuitte ik op de site van Hunting.be en het viel me op dat de Wetterhoun er niet op stond. Niet zo gek natuurlijk want de Wetterhoun is vrij onbekend in België. Hoe leuk is het dan als de beheerder direct na mijn berichtje een rasprofiel plaatst? Geweldig!

doorWerkendeWetterhounen

Artikelen toegevoegd

In het menu LEESVOER zijn bij artikelen drie nieuwe artikelen toegevoegd:

  • Jeppe op jacht deel 2 van 3
  • Verslagje van de Pink Working Test
  • 2e officiële Spaniel Working Test

Veel leesplezier weer!

doorWerkendeWetterhounen

Jeppe is ‘hond van de maand’!

Vaak zoek ik de publiciteit zelf op, als PR voor het ras. Deze keer verliep het anders. Op de Pink Working Test werd ik aangesproken door Hannie Warendorf. Ze wilde Jeppe ‘hond van de maand’ maken in het magazine Onze Hond, vanwege de historische prestatie op de Winnershow in december jl. Ik werd er emotioneel van, hoe bijzonder dit, en wat een erkenning! 

Bron: Onze Hond, nummer 3, april 2020 

doorWerkendeWetterhounen

De Wetterhoun in ‘De Vlaamse Jager’

De Vlaamse Jager is het magazine van de Hubertus Vereniging Vlaanderen. Voor hun reeks over onbekende jachthonden ben ik gevraagd wat teksten en foto’s aan te leveren en dit is het resultaat! Superleuk natuurlijk, goede PR voor het ras. En vooral mooi omdat ik met mijn meisjes in Vlaanderen jaag. Foske en Jeppe zijn dan ook degene die genoemd worden als ‘de Wetterhoun in een jachtcombinatie in Vlaanderen’. Dat zij mogen pronken op de foto’s bij het artikel maakt me natuurlijk beretrots!

doorWerkendeWetterhounen

Fokkerijnieuws: Embark resultaten!

Jeppe heeft geen verhoogd risico op 180 geteste gezondheidsproblemen!

Interessante kost zo’n rapport. Vrij veel over de vacht, dat ze een masker heeft en geen zadel en geen baard, maar dat zie ik zelf ook wel. Verder veel info over lichaamstype, oogkleur etc. En ook over performance, zo kan ik gerust hoogtestages met haar gaan doen (geen aanleg voor hoogteziekte) en ze is normaal als het gaat om motivatie voor voedsel. Handig om te weten. 

Belangrijkste is natuurlijk gezondheid, en dat zit goed, heel fijn!