Schadebestrijding

doorWerkendeWetterhounen

Schadebestrijding

In de afgelopen weken mocht ik voor het eerst mee op schadebestrijding. Eerst bij een jachthouder op de duiven en kraaien, en daarna bij een andere jachthouder op de ganzen. Een verslagje.

Eerst de duiven en kraaien dus, eind juni. Zo anders dan een kleinwildjacht, maar Jeppe heeft al snel door dat er iets bijzonders gaat gebeuren. Zodra ze het geweer ziet, is ze direct hyperalert. We zitten op een mooie plekje op de wind, zodat het ondanks de warmte toch goed te goed is. Er vliegt weinig, en dat wat er vliegt, komt te snel en te ver over. Ze reageert super op de kraaiengeluiden op de telefoon, en op de schoten uit een naburige jacht. Bij ons is er helaas voor haar niets te schieten. Hoort er ook bij. Jeppe vindt het maar stom, wil aan de slag, en laat van spanning een keer een blafje los. Verder is ze erg rustig, en piepen doet ze al helemaal niet. Ondanks dat er niets te werken valt, is dit een leerzame en mooie ervaring, in alle rust en vertrouwen bij een bekende, dat is fijn. Hartelijk dank!

Dan op de ganzen, medio juli. Om 4:30 ben ik op de afgesproken plek. Nog even met de auto door, installeren, lokkers plaatsen en iets voor 5:30 zitten we, geweer en ik. De jachthouder zit iets verderop. Binnen 1 minuut heeft hij al een gans, dat belooft wat! Even later komt hij bij ons zitten. Fijn om nader kennis te maken. Het is prachtig weer om te zitten, maar zo windstil dat de ganzen weinig vliegen. Hier en daar een koppeltje van twee of drie, een keer een wat groter koppel. Jeppe gedraagt zich prima, is ook stil, totdat een koe haar wat al te indringend aankijkt, ze slaakt een gil. De jager naast me verschiet ervan. In de verte horen we schoten van de anderen en intussen begint ze wat ongeduldig te worden. Dit langdurig stilzitten kent ze niet, ze moet juist altijd hard werken voor het schot. Dan eindelijk een schot, gans neer en Jeppe vliegt erop af. Ai, hij beweegt! En de vleugel flappert! Ze vindt het maar nix, en toch -na wat aanmoediging- komt ‘ie binnen. Ze heeft ‘m alleen wat onhandig opgepakt; goed voor de filet denk ik dan maar. Het luchtruim blijft weer even leeg, op wat kraaien, duiven en eenden na. Dan gaat het eindelijk wat waaien en komen er wat ganzen los. Er komt een koppel van achteren. We duiken het riet in en ik gooi snel een camo-net over Jeppe die grotendeels wit is. Schot, en neer. Jeppe vliegt door de sloot, weiland op en verrek, deze leeft ook nog. Ze bekijkt hoe ze het aan moet pakken en dan wandelt hij weg. De jager besluit tot een vangschot. Ik fluit haar in; ze luistert gelukkig prima. Nog een schot, en dan is het klaar. Weer door de sloot, lekker afkoelen met dit weer. Gans oppakken gaat nu al een stuk vlotter. Met gans door de sloot gaat ook goed, mooi binnen!

Het was een prachtige ervaring. Het moet wel beter, en Jeppe kan beter. Toch ben ik voor deze eerste keer, nieuw gezelschap, nieuwe setting en warme ganzen dik tevreden! Hartelijk dank jachthouder voor deze kans! Zoals ik wel vaker zeg: niets mooier dan met je Nederlandse jachthond in de Nederlandse polder jagen.

Over de auteur

WerkendeWetterhounen administrator

Geef een reactie